Maandelijks archief: maart 2005

hij walst me in zijn boring uglyness naar zondoorstoofd koren de koekoek in de middag de geuren van mijn jeugd mijn tenen knipogen weerbarstig rouge en we neurien zacht: “how fragile we are – how fragile we are” Luister naar … Lees verder →

Zoekend haar handen Om deurstijlen van Steeds kleinere kamers Kijkt ze haar verleden in. Nooit meer thuis. Haar leven verstoft en bijna vergeten IJzeren wetten dwingen tot oversteek Van bed naar stoel Bijna honderd jaar ingesleten gebaren Het brood naar … Lees verder →

Toen haar handen nog die van mijn moeder waren Niet het veraderd drijfhout nu Waarin ons beider lot al beklonken is Wist ik nog niet die blik in haar ogen De kromming van haar strelende hand De tijd bezwerend die … Lees verder →