hij walst me in zijn boring uglyness
naar zondoorstoofd koren
de koekoek in de middag
de geuren van mijn jeugd
mijn tenen knipogen weerbarstig rouge
en we neurien zacht:
“how fragile we are - how fragile we are”
Luister naar dit gedicht
Zoekend haar handen
Om deurstijlen van
Steeds kleinere kamers
Kijkt ze haar verleden in.
Nooit meer thuis.
Haar leven verstoft en bijna vergeten
IJzeren wetten dwingen tot oversteek
Van bed naar stoel
Bijna honderd jaar ingesleten gebaren
Het brood naar haar mond
Haar ogen nog zo blauw
En verwarrend helder
Luister naar dit gedicht
Toen haar handen nog die van mijn moeder waren
Niet het veraderd drijfhout nu
Waarin ons beider lot al beklonken is
Wist ik nog niet die blik in haar ogen
De kromming van haar strelende hand
De tijd bezwerend die ik nu pas herken
Wist ik nog niet van de liefde
Waarmee ik me al een leven lang omgeven weet
Luister naar dit […]
Meizoen is gebouwd m.b.v.
© Alle tekst en gedichten: COPYRIGHT Meizoen !
Niets uit deze website mag overgenomen worden, zonder voorafgaande schriftelijke
toestemming van Meizoen.
