13-12-2017 the crown

IMG_0121

Ja ja ik deed het ook: binge watching. The crown ll
Práchtig, hier en daar wel wat op te merken, zéér slecht voor mijn beroerde dag/nacht ritme.
Maar genoten.

The crown ll

Geplaatst in Algemeen | Een reactie plaatsen

12-12-2017

IMG_2847

Daar ging ze, met haar mama naar Burgers Zoo. De zon was erbij en de sneeuw bijna vergeten.
En passant een gewelds incident bij de leeuwen : Dode leeuw
Maar daar kreeg ze niet veel van mee.

Na hoeveel? pogingen werd er voor het huis weer gegraven; electriciteit uit, water uit,gas uit.

Geplaatst in Algemeen | Getagged | Een reactie plaatsen

Winter 11-12-2017

IMG_2815

Winterstilte

De grond is wit, de nevel wit,
De wolken, waar nog sneeuw in zit,
Zijn wit, dat zacht vergrijzelt.
Het fijngetakt geboomte zit
Met witten rijp beijzeld.

De boom houdt zich behoedzaam stil,
Dat niet het minste takgetril
’t Kristallen kunstwerk breke,
De klank zelfs van mijn schreden wil
Zich in de sneeuw versteken.

De grond is wit, de nevel wit,
Wat zwijgend tooverland is dit?
Wat hemel loop ik onder?
Ik vouw de handen en aanbid
Dit grootsche, stille wonder.

Jacqueline E. van der Waals
Uit Nieuwe verzen 1909

Geplaatst in Algemeen, Gedichten | Een reactie plaatsen

Maartenskliniek

IMG_0119

Heel vroeg weg en bij terugkomst de eerste sneeuw.
Prettig gesprek met orthopeed, kniegewricht ziet er goed uit, nog steeds bestaande pijn wordt verklaard door alle ‘hobbels’ die er waren ná de operatie.
Heup doet ook mee, op foto van september lijkt het nog niet heel dramatisch. Over 6 weken retour en opnieuw bekijken.
De hele dag door sneeuw

IMG_0118

En kijk: in nz is het al zaterdagmorgen en lopen ze met Roxy op het strand van Whangamata, al 22 graden

IMG_2806

Geplaatst in Algemeen, Familie | Een reactie plaatsen

Aleidis Dierick

Het WG van 27-11-2017
Een heel verrassend gedicht, sprak me meteen aan. Nog nooit van haar gehoord. Máár via boekwinkeltjes.nl een bundel van haar binnen. “Al die zalige zomers” idd het gaat veel over de zomer.
IMG_0117

https://nl.m.wikipedia.org/wiki/Aleidis_Dierick

Thuiskomen is een tuin. Met vogels.

Thuiskomen is een tuin. Met vogels.
Met muntekruid tot de rand toe gevuld.
Een duif vliegt proceleinblauw over
in een klapwiegend ongeduld.

De bomen kalkwit langs de muren,
verwilderd. Distels staan in zaad.
Grasvinken in verborgen polken.
Dit wist zij reeds: de tuin bestaat.

Het perk vol zijden pluimgewassen,
kamille, wilde weegbree, merels op het grind,
het onkruid hoog, blond stof op terrassen.
Een enkele maal staat men van vreugde blind.

Aleidis Dierick.
Uit: Een zomer voorzien.

Dierick werd geboren als Aleidis Verbruggen in Borgerhout, België op 27 juli 1932. Haar ouders waren Vlaams-nationalistisch. Nadat haar vader in 1946 ter dood veroordeeld werd, vluchtte ze naar Ierland. Ze trouwde er in 1953 met Roel Dierick. Pas na haar terugkeer naar België begon ze in de jaren zestig te studeren en autodidactisch te dichten. Er zijn diverse dichtbundels van Dierick uitgegeven.
Het lijkt me in deze donkere dagen een heerlijke zomerse herinnering.

Bewerken

Geplaatst in Algemeen | Getagged , | Een reactie plaatsen

3-dec-2017

IMG_0113

Het lijkt erop dat ik “meizoen” weer aan de praat heb, na ruim een jaar denk ik.
En wát voor een. Volkomen gedomineerd door de implantatie van een knieprothese. Nu 7,5 week geleden. En nog steeds gedomineerd door pijn, echt diepe botte pijn.
Je hoort wel dat je tegenwoordig geen pijn meer hoeft te hebben, dat is niet zo. Je hoeft geen pijn te hebben als je bestand bent tegen al die geavanceerde pijnstillers, maar dat was ik dus niet.
De fysio heeft me verteld dat ik moet mikken op 6 maanden revalidatie. Dat betekent dus dat we in 2018 niet in de eerste maanden naar nz kunnen. Misschien met kerst volgend jaar.
Er gebeurt zoveel, er is een pup (labrador) in huis. IMG_0115
Tanden wisselen, waardoor die dierbare snoetjes zo veranderen.

En eindelijk lukt het me om wat te lezen: Jane Gardam, k wacht op haar derde boek. ‘De acht bergen’ van Paolo Cognetti.

Geplaatst in Algemeen | Een reactie plaatsen

Sinterklaas in het land

IMG_2770

Bang was ze allerminst, zat meteen bij Piet op de knie. Lief en onbevangen is ze.

Geplaatst in Algemeen | Een reactie plaatsen

Genesisll

Genesisll

Mijn knie

Mijn knie

Nog niet veel meer dan de Genesis ll die mijn eigen knie heeft vervangen

Geplaatst in Algemeen | Een reactie plaatsen

Giro

image image De straat waaraan we wonen is vaak toneel van  wieler, wandel of hardloop evenementen. Dit weekend de Giro. Door de provincie Gelderland enorm gepromoot.

We kregen uit NZ een foto van het tv scherm, een helicopter hing boven het peloton en maakte en passant een plaatje van ons huis, kijk kijk my mum and dads home! Bovendien had P een lucky shot van de roze trui rijder vlak voor mijn smetteloze tuintje.

Het weer is verrukkelijk, en natuurlijk aten we asperges buiten, samen met deze prinses: ze droeg haar Moederdag shirt en knoeide aardbeien, dat hóórt op Moederdag

Geplaatst in Algemeen | Getagged , , | Reacties staat uit voor Giro

4 mei

DAGGEDICHT – Primo Levi (1919-1987) – Is dit een mens / Se questo è un uomo

Dit gedicht is de inleiding tot Primo Levi’s gelijknamige boek over zijn tijd in Auschwitz.

Is dit een mens

Gij die veilig leeft In uw beschutte huizen, Gij die ‘s avonds thuiskomt Bij warme spijs en dierbare gezichten: Bedenkt of dit een man is Die werkt in de modder Die geen vrede kent Die vecht om een stuk brood Die sterft om een ja of een nee. Bedenkt of dit een vrouw is Zonder haar en zonder naam Zonder herinnering aan wat was Met lege ogen en koude schoot Als een kikvors in de winter. Bedenkt dat dit geweest is: Ik beveel u deze woorden. Grift ze in uw hart. Waar ge gaat waar ge staat Bij het opstaan bij het slapen gaan: Zegt ze voort aan uw kinderen. Of uw huis begeve u, Ziekte verlamme u, Uw nageslacht wende zich van u.

(Vertaling Frida Vogels)

Se questo è un uomo

Voi che vivete sicuri nelle vostre tiepide case, voi che trovate tornando a sera il cibo caldo e i visi amici: onsiderate se questo è un uomo, che lavora nel fango, che non conosce pace, che lotta per mezzo pane, che muore per un sì o per un no. Considerate se questa è una donna senza capelli e senza nome, senza più forza di ricordare, vuoti gli occhi e freddo il grembo come una rana d’inverno. Meditate che questo è stato: vi comando queste parole. Scolpitele nel vostro cuore, stando in casa andando per via, coricandovi alzandovi; ripetetele ai vostri figli. O vi si sfaccia la casa, la malattia vi impedisca i vostri nati torcano il viso da voi.

 

 

image image

wow! Ik heb in een keer kleine fotootjes ? Wie dat nou weer gedaan heeft? Goed, we gaan deze week praten over hoe het nou verder moet met dit log.

De warmte komt eraan, wat heb ik die gemist… De schilders 4 weken in huis alla, maar alle deuren open, gruwelijk.

 

Geplaatst in Algemeen, Gedichten | Reacties staat uit voor 4 mei