04-01-2020

03CE8E1E-97FD-4A13-8BCF-CD05576EF6C0Het is nat en grijs, de tuin geïnspecteerd, behalve een paar sprietige helleborussen geen voorjaarsbloeier te zien.
Ik was er al bang voor: vergane glorie.
gepoetst en ramen gelapt en steeds weer van het ene naar het andere huis wegens vergeetachtigheid. Gelukkig heb ik en zal ik nog eea. fraais in potten doen.

 Negen januari

Oud worden en zich het licht

herinneren van januari

denken: er is niets verloren

dan deze korte afwezigheid

het licht is grijzer dan de haren,

bomen stiller dan de tijd

mist verzacht het zwijgen.

de kilte werd niet voorbereid.

 

en in de milde warmte van de kamer

sla ik het boek van jaren

open op het liefste blad.

wit staart me tegen

alsof het niets te zeggen had.

dan gaat de stilte wegen.

Marleen de Crée

Dit bericht is geplaatst in Algemeen, Bloemen in mijn tuin, Gedichten, Nieuwe huis, Tuin. Bookmark de permalink.

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Verplichte velden zijn gemarkeerd met *