Maartenskliniek

IMG_0119

Heel vroeg weg en bij terugkomst de eerste sneeuw.
Prettig gesprek met orthopeed, kniegewricht ziet er goed uit, nog steeds bestaande pijn wordt verklaard door alle ‘hobbels’ die er waren ná de operatie.
Heup doet ook mee, op foto van september lijkt het nog niet heel dramatisch. Over 6 weken retour en opnieuw bekijken.
De hele dag door sneeuw

IMG_0118

En kijk: in nz is het al zaterdagmorgen en lopen ze met Roxy op het strand van Whangamata, al 22 graden

IMG_2806

Geplaatst in Algemeen, Familie | Reacties staat uit voor Maartenskliniek

Aleidis Dierick

Het WG van 27-11-2017
Een heel verrassend gedicht, sprak me meteen aan. Nog nooit van haar gehoord. Máár via boekwinkeltjes.nl een bundel van haar binnen. “Al die zalige zomers” idd het gaat veel over de zomer.
IMG_0117

https://nl.m.wikipedia.org/wiki/Aleidis_Dierick

Thuiskomen is een tuin. Met vogels.

Thuiskomen is een tuin. Met vogels.
Met muntekruid tot de rand toe gevuld.
Een duif vliegt proceleinblauw over
in een klapwiegend ongeduld.

De bomen kalkwit langs de muren,
verwilderd. Distels staan in zaad.
Grasvinken in verborgen polken.
Dit wist zij reeds: de tuin bestaat.

Het perk vol zijden pluimgewassen,
kamille, wilde weegbree, merels op het grind,
het onkruid hoog, blond stof op terrassen.
Een enkele maal staat men van vreugde blind.

Aleidis Dierick.
Uit: Een zomer voorzien.

Dierick werd geboren als Aleidis Verbruggen in Borgerhout, België op 27 juli 1932. Haar ouders waren Vlaams-nationalistisch. Nadat haar vader in 1946 ter dood veroordeeld werd, vluchtte ze naar Ierland. Ze trouwde er in 1953 met Roel Dierick. Pas na haar terugkeer naar België begon ze in de jaren zestig te studeren en autodidactisch te dichten. Er zijn diverse dichtbundels van Dierick uitgegeven.
Het lijkt me in deze donkere dagen een heerlijke zomerse herinnering.

Bewerken

Geplaatst in Algemeen | Getagged , | Reacties staat uit voor Aleidis Dierick

3-dec-2017

IMG_0113

Het lijkt erop dat ik “meizoen” weer aan de praat heb, na ruim een jaar denk ik.
En wát voor een. Volkomen gedomineerd door de implantatie van een knieprothese. Nu 7,5 week geleden. En nog steeds gedomineerd door pijn, echt diepe botte pijn.
Je hoort wel dat je tegenwoordig geen pijn meer hoeft te hebben, dat is niet zo. Je hoeft geen pijn te hebben als je bestand bent tegen al die geavanceerde pijnstillers, maar dat was ik dus niet.
De fysio heeft me verteld dat ik moet mikken op 6 maanden revalidatie. Dat betekent dus dat we in 2018 niet in de eerste maanden naar nz kunnen. Misschien met kerst volgend jaar.
Er gebeurt zoveel, er is een pup (labrador) in huis. IMG_0115
Tanden wisselen, waardoor die dierbare snoetjes zo veranderen.

En eindelijk lukt het me om wat te lezen: Jane Gardam, k wacht op haar derde boek. ‘De acht bergen’ van Paolo Cognetti.

Geplaatst in Algemeen | Reacties staat uit voor 3-dec-2017

Sinterklaas in het land

IMG_2770

Bang was ze allerminst, zat meteen bij Piet op de knie. Lief en onbevangen is ze.

Geplaatst in Algemeen | Reacties staat uit voor Sinterklaas in het land

Genesisll

Genesisll

Mijn knie

Mijn knie

Nog niet veel meer dan de Genesis ll die mijn eigen knie heeft vervangen

Geplaatst in Algemeen | Reacties staat uit voor Genesisll

Giro

image image De straat waaraan we wonen is vaak toneel van  wieler, wandel of hardloop evenementen. Dit weekend de Giro. Door de provincie Gelderland enorm gepromoot.

We kregen uit NZ een foto van het tv scherm, een helicopter hing boven het peloton en maakte en passant een plaatje van ons huis, kijk kijk my mum and dads home! Bovendien had P een lucky shot van de roze trui rijder vlak voor mijn smetteloze tuintje.

Het weer is verrukkelijk, en natuurlijk aten we asperges buiten, samen met deze prinses: ze droeg haar Moederdag shirt en knoeide aardbeien, dat hóórt op Moederdag

Geplaatst in Algemeen | Getagged , , | Reacties staat uit voor Giro

4 mei

DAGGEDICHT – Primo Levi (1919-1987) – Is dit een mens / Se questo è un uomo

Dit gedicht is de inleiding tot Primo Levi’s gelijknamige boek over zijn tijd in Auschwitz.

Is dit een mens

Gij die veilig leeft In uw beschutte huizen, Gij die ‘s avonds thuiskomt Bij warme spijs en dierbare gezichten: Bedenkt of dit een man is Die werkt in de modder Die geen vrede kent Die vecht om een stuk brood Die sterft om een ja of een nee. Bedenkt of dit een vrouw is Zonder haar en zonder naam Zonder herinnering aan wat was Met lege ogen en koude schoot Als een kikvors in de winter. Bedenkt dat dit geweest is: Ik beveel u deze woorden. Grift ze in uw hart. Waar ge gaat waar ge staat Bij het opstaan bij het slapen gaan: Zegt ze voort aan uw kinderen. Of uw huis begeve u, Ziekte verlamme u, Uw nageslacht wende zich van u.

(Vertaling Frida Vogels)

Se questo è un uomo

Voi che vivete sicuri nelle vostre tiepide case, voi che trovate tornando a sera il cibo caldo e i visi amici: onsiderate se questo è un uomo, che lavora nel fango, che non conosce pace, che lotta per mezzo pane, che muore per un sì o per un no. Considerate se questa è una donna senza capelli e senza nome, senza più forza di ricordare, vuoti gli occhi e freddo il grembo come una rana d’inverno. Meditate che questo è stato: vi comando queste parole. Scolpitele nel vostro cuore, stando in casa andando per via, coricandovi alzandovi; ripetetele ai vostri figli. O vi si sfaccia la casa, la malattia vi impedisca i vostri nati torcano il viso da voi.

 

 

image image

wow! Ik heb in een keer kleine fotootjes ? Wie dat nou weer gedaan heeft? Goed, we gaan deze week praten over hoe het nou verder moet met dit log.

De warmte komt eraan, wat heb ik die gemist… De schilders 4 weken in huis alla, maar alle deuren open, gruwelijk.

 

Geplaatst in Algemeen, Gedichten | Reacties staat uit voor 4 mei

Lente

Annemiek op Schiphol

Annemiek op Schiphol

Nog lang niet vergeten, maar we zijn dus al ruim een maand thuis. En hoe heerlijk is het als je vriendin daar dan op Schiphol staat en je zeker weet dat zij het even allemaal regelt.
Naar huis ( spic&span ) waar ontvangstcomité ll staat, en dan eindelijk naar bed.
Het huis is klein en ik mis vooral het licht en de warmte! P sprong zo op zijn fiets naar AH voor de Nederlandse boodschappen. Er zat ook niet veel anders op, want onze oude dierbare Saab liet het afweten, er groeide schimmel op het stuur en stoelen en hij rook naar een champignonkwekerij. Dat werd een laatste rit naar de garage.

Oude Saab

Oude Saab

.
En in dit hoestende en proestende land ving ik onmiddellijk een griepvirus en pats daarbovenop nóg een. En het is waar dat warmte goed is voor je botten en gewrichten.
Mooie gelegenheid om wat bij te lezen:
De Amerikaanse Prinses van Annejet van der Zijl: mwah mwah,ik had me er erg op verheugd, maar bleef hangen in de vlakke prinses. Mannen, huwelijken, verdriet, reizen, geld. En toch kwam ze niet tot leven.image
Als de winter voorbij is van Thomas Verbogt: mooi mooi! Geheel andere koek. Wij lezen oa de Gelderlander en mijn eerste gang was toch altijd zijn column. Ik ben zo pretentieus om te zeggen dat ik ‘m daarin zag groeien. Zijn magische leeftijd is die van een puber in de laatste klassen van het gymnasium. Ook hier het nu, verweven met de verwarrende wereld van een jong volwassene. Weemoedig en zuiver op de graat geschreven en gedacht.

Als de winter voorbij is

Als de winter voorbij is

.
Lichtpuntje dat we deze kleine prinses ook weer zagen:

Anne-Sophie maart 2016

Anne-Sophie maart 2016

Ze kon deze dagen uit haar spreid gips en maakt meteen aanstalten om op haar buik te liggen en vooruit te grijpen. Over een week wordt ze één.

Kortom het leven gaat weer zijn oneindige gang, er is verdriet en vreugde en er is nu ook
een “Brussel”.
In Tamahere gaat het goed, wordt er ’s nachts gejaagd op Possums! En doen de kindjes al een warmere pyama aan. Winter comes.
Eerlijk gezegd zou ik wel terug willen 😉
Maar eerst mijn eigen tuin in orde.
.
De ‘storyteller’ houdt ons op de hoogte. Jessie maakt hier met elastiekjes letters op een bord.

Jessie maart 2016

Jessie maart 2016

.

Pierre Kemp

Pierre Kemp

Geplaatst in Algemeen, Familie, Gedichten, Lezen | Getagged , , , , , | Reacties staat uit voor Lente

En route

image Auckland huilde een beetje toen we gisteren vertrokken. En wij deden mee, in onze oren nog het heldere meisjesstemmetje:”bye bye love you”. L bracht ons weg, en was weer helemaal de oude L, regelend en zorgend.
Ik vond deze reis lang, om 01.30 NZ time aan in het hotel, hotel.
Krijg een beetje een sik van de tijdsverschillen ;(
We sliepen goed, en zitten nu op onze hotelkamer te delibereren wat we zullen gaan zien. Vanwege het Chinese nieuwjaar zijn er dit weekend feestelijkheden.
We aten blijkbaar toch iets verkeerds waardoor we allebei genoodzaakt zijn tot de plee dichtbij 🙁 🙁

Ik scrol nog even door de foto’s heen van onze laatste dagen:
imageOok in Tamahere regende het: J ging ná haar balletklasje de eieren rapen.

image

image
We aten nog een keer samen in Cambridge, A heeft de erfelijke Sp. aanleg en roert haar ijs tot een papje ;), grootvader was nog erger, hij zette zijn bordje op de verwarming.

image
Er werd gewandeld in het vogel reservaat Maungatatauri.

image

image
Onze kleine lieve fietsers!
Zwaai zwaai! We hadden het fantastisch!

Geplaatst in Algemeen, NZ 2015-2016 | Reacties staat uit voor En route

Bijwerken 2

Een van de afspraken was dat we met de ouders van St naar Wellington zouden gaan met de Kiwirail., heen, en langzaam terug via New Plymouth en de rest van de westkust:
De treinreis zal ik niet snel vergeten. Het was heet die dag en de trein was niet bepaald een Thalys. Het was een gewone trein, nogal smal in mijn ogen. En de rails aangelegd over enorme viaducten soms, bruggen, rakelings langs afgronden etc.
Hij zat mudvol met vnl grijsaards zoals wij. Een internationaal gezelschap, veel mensen nemen deze trein om op een rustige manier naar het zuider eiland te gaan.
Zoals bij ons elk najaar treinen vertraging hebben door het vallend blad; hier stonden we regelmatig stil ( op enorme ongemakkelijke hoogten) omdat de rails oververhit raakten.
Enfin een vertraging van 3 uur en dus te laat in Wellington om nog ergens te kunnen eten.
Deze keer vergat P zijn medicijnen en hakte ik maar de knoop door en ging in een nachtelijk Wellington op zoek naar een apotheek, geëscorteerd door een Russische taxichauffeur.
image

image

image

image

Goed hotel, midden in het uitgaansgebied dus slecht geslapen.
Volgende dag naar het tepapa museumTe papa
Zowat de hele dag in rondgedwaald, indrukwekkende Gallipoli tentoonstelling. Eerstens omdat ik tamelijk onwetend was over wat WW1 hier in NZ en Australië heeft betekend. Ten tweede, je zou het niet verwachten, maar de filmindustrie is nogal actief in Wellington (the lord of the rings werd hier opgenomen) en zijn ze nogal bedreven geraakt in het feilloos maken van scenes en mensfiguren. Uit welke film deze figuren zijn ben ik vergeten, maar zie P naast zo’n soldaat! Idd feilloos, de haartjes op zijn arm, zweet en wondjes op zijn gezicht erc.
image

image

Geplaatst in Algemeen | Reacties staat uit voor Bijwerken 2